رفتم و با تمام خاطرات مدرسه وداع کردم...

و این غم انگیزترین حالت غمگین شدن است

پاییز معنای پاییز بودن رو نداره وقتی دیگه به عشق مدرسه از خواب بیدار نشی.

با یه حالت غمگینِ شیرین،دانشجو شدن ام مبارک !

حتی اگه خودِ سازنده اینستاگرام بیاد بگه کل اینستا برا تو همممش واسه تو بازم دل نمی کنم از اینجا،به هیچ وجهی هیچ وجه.اینجا هوا خیلی خوبه برا نوشتن و اسمونش همونیه که من میخوام دقیقا همون.دلم گرفته باشه هواش پاییزیه و حالم خوب باشه باهاره باهار :)

دل نمی کنم ازت اخه جانا...

747 روزه هم که شدی وبلاگ جان جانم.همیشه مینویسم برات حتی اگه هیچکسی نباشه که بخونه .من که هستم تو که هستی همین حس بین ما کافیه برامون

امروز صبح ساعت 6:30 که گوشی زنگ زد ،بیدار شدم .از تخت اومدم پایین بعد از شستن سر و رو و خوردن صبحانه برگشتم که لباسام رو بپوشم موهای کوتاه رو شونه کردم و لباسام رو پوشیدم و اخرش هم مقنعه ام رو سر کردم.ساعت ام رو انداختم و روی ساعدام عطر زدم .کیف ام رو اماده کردم .برنامه ی روزای سه شنبه.برای اخرین بار توی اینه نگاه کردم تصویرم جا موند همون جا.کنار کیف ام نشستم و گریه ... های های.منِ آینه هم داشت گریه میکرد.

پی نوشت: تمام!